Kategorie

archiwum (2) fizyka (67) fotografie (45) głupie (6) historia (58) inne (75) karate (95) kata (37) książki (21) multimedia (111) nie wiem już co (12) obozy (18) recenzje (10) rycerka (21) samoobrona (7) seminaria (18) sponsorzy (2) sport (28) technika (84) trening (226) turnieje (17) virtualny sensei (2) ważne (130) wiedza (141) zapisy (10)

poniedziałek, 5 lipca 2010

O strategii i taktyce karate tradycyjnego. Część 1.

Pogrzebałem w swoich archiwalnych dokumentach i przypomniałem sobie o tekście, który kiedyś rozdawaliśmy w klubie początkującym jako broszurkę klubową. Został on napisany na podstawie wykładów prezydenta ITKF Hidetaki Nishiyamy przez Dariusza Bajkowskiego /www.kime.pl/ Ja go jedynie zredagowałem i umieszczam tutaj dla odświeżenia pamięci klubowiczom.


Timing
Określenie „prawidłowy timing” odnosi się do wykorzystania okazji i wykonania techniki dokładnie w tym momencie, gdy poziom psychiczny i fizyczny przeciwnika nie pokrywają się lub znajdują się w stanie kyo (wyłączenia). Technika todome jako własna akcja zaczepna jest rozpoczęta dokładnie w momencie tej chwilowej słabości przeciwnika.

Ma-ai
Określenie ma-ai odnosi się do dystansu, który wystarcza do najskuteczniejszego użycia techniki todome-waza łącznie z właściwym kątem pod jakim ta technika trafia cel.

Kyo
Terminem kyo jest określany moment wyłączenia (niestabilności), odnosi się on do poziomu psychicznego lub fizycznego. Poziom psychiczny kyo jest określany jako:
  • skrajna niestabilność emocji, taka jak strach, gniew, niepokój lub osłupienie,
  • skrajna utrata woli, sił witalnych i ochoty do walki,
  • skrajna utrata zdolności przewidywania powodująca odwrócenie lub utratę uwagi.

Poziom fizyczny kyo jest określany jako:
  • utrata równowagi fizycznej,
  • okres czasu tuż po rozpoczęciu techniki i w trakcie jej wykonywania,
  • luka pomiędzy technikami lub przerwa w kontynuowaniu techniki.

Todome -technika kończąca
Technika todome musi zawierać w sobie następujące elementy:
  • skuteczne natychmiastowe wykorzystanie mocy całego ciała z prędkością wystarczającą do uzyskania maksymalnego efektu uderzenia - kime,
  • zachowanie podczas techniki stabilności całego ciała, wystarczającej do wytrzymania wstrząsu uderzenia rozwiniętej w pełni techniki, łącznie z przyjęciem mocnej postawy oraz wykorzystaniem siły bezwładności,
  • odzyskanie psychicznej i fizycznej równowagi natychmiast po wykonaniu techniki - zan-shin.
Kime
Moment ogniskowania maksymalnej dla danych warunków energii w czasie wykonywania techniki karate. Kime łączy w sobie następujące elementy:
  1. Ruch pochodzący z akcji mięśni / technika.
  2. Koncentracja psychiczna / wola walki / duch walki.
  3. Odpowiedni moment - timing.
  4. Efektywny dystans - ma-ai.
  5. Siła wzroku.
  6. Okrzyk - ki-ai.
  7. Trafienie celu pod właściwym kątem.
  8. Kontrakcja mięśni w momencie trafienia.

Grupy timing’u / sposoby walki.

1. Kake - waza Ataki bezpośrednie, bez ataku przeciwnika.
2. Oji - waza Reakcje /odpowiedzi/ na akcję przeciwnika:
___SEN -sposoby wczesnego reagowania.
  1. kake-no-sen (przed fizycznym ruchem przeciwnika)
  2. tai-no-sen (w trakcie wykonywania techniki).
___GO-NO-SEN -sposoby późnego reagowania:
  1. uke-waza (użycie blokui kontrataku.)
  2. amashi-waza (unik i kontratak - praca dystansem).

3. Shikake - waza Strategie właściwe.
  • kuzushi-waza łamanie balansu.
  • renzoku-kogeki waza kombinacje
  • sasoi-waza zwody

c.d.n.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz