Na ten nowy

Cena kalendarza: około 20pln

Format: A2

Przyjmuję zamówienia, tylko od klubowiczów.

Uwaga: Artur zdał egzamin i kupi od któregoś z nas niebieski pas, jeśli ktoś takowy jeszcze posiada.

.

Nie bądź bałwan...

Przerwa Świąteczna

Na macie spotykamy się dopiero 2 stycznia 2014 (czwartek) o godzinie 18.00. Niech każdy życzy sobie do tego czasu, aby pojawił się na niej w dobrej formie (nawet ci, których nie było 3 miesiące). I przy okazji niechaj każdy zadba, żeby to życzenie się spełniło.
.

40 lat minęło

Właściwie to nie 40, bo od mojego ostatniego spotkania z Michałem minęły raptem dwa, ale od spotkania Michała z Darkiem to kilkanaście. Ponieważ jednak wszyscy trzej zaliczyliśmy już czterdziestkę to nasze noworoczne spotkanie miało bardzo miły charakter. Ponieważ fizyka miała przewagę (2:1) to wspominając stare studenckie czasy i nasze wspólne, całkiem intensywne, treningi mogliśmy sobie ponarzekać na czerpanie energii z Ziemi i inne takie. Wspominaliśmy wspólne dzieje (nie sądziłem, że kiedyś powiem o kimś, że znamy się 20 lat), wspólnych wrogów, przebyte kontuzje i nabite guzy. Co najważniejsze, dogadaliśmy się, że w sumie wiele się przez lata  naszych wspólnych spotkań od siebie nauczyliśmy i prawdopodobnie, gdyby nie ta znajomość, bylibyśmy teraz w zupełnie innych miejscach. Ja byłbym dawno z daleka od karate, Michał nie boksowałby, a i Darek nie miałby pewnie zapału do ćwiczenia w ogrodzie. Nie obyło się bez stwierdzeń, że "teraz to już nie te czasy", "wszystko jest inne" itp, a goście w Pizza Hut pewnie śmiali się po kryjomu z naszych wymachów rękami, błyskawicznych ciosów i śmiechów "czarne pasy mogą to...", "a czarne pasy mogą tamto...". Na koniec prawie pstryknęliśmy sobie słit focię, ale że żaden z nas nie darzy facebooka sympatią, to o tym zapomnieliśmy. A za rok mamy nadzieję na następne spotkanie. Skoro nie ma słit foci, to musi wystarczyć to:

Dla keikowiczów ogłoszenia w poprzednim wpisie.
.

Co każdy karateka powinien wiedzieć o walce w parterze

Kiedyś walką z zabobonami zajmował się Rob Redmond, ale ze swojej strony www.24fightingchickens.com przeniósł się na facebooka. Od jakiegoś czasu w internecie walczy z niewiedzą Jesse Enkamp na www.karatebyjesse.com. I choć czasem coś palnie (kto nie palnie?) to jakiś czas temu napisał artykuł, który zaczyna się tak:

“A stranded goldfish.”
That’s how I’d describe most Karate people when they get thrown to the ground. (I know, because I used to be one of them.)

Why?
Because sadly, many Karate schools don’t teach reality-based self-defense tactics. And reality, by its pure definition, will always involve an element of ground fighting; whether it’s you lying on the ground, or your opponent. Hence, if you don’t know the very basics of ne-waza (ground techniques), you’ll never be fully capable of handling the inherently unpredictable nature of a physical encounter – along with the unique demands it places on you in terms of physical stress, tactical skills and situational awareness.
In other words, the ground is a dark and evil place.
So don’t make the mistake of not practicing for it.
Brazilian Jiu-jitsu (BJJ) legend Rickson Gracie probably said it the best:

 ”I am a shark, the ground is my ocean and most people can’t even swim.” – Rickson Gracie.

Amen.
Truth be told, I’m not an expert at ground fighting. I am neither a grappling wizard nor a submission artist. In fact, my first full-contact fight was actually lost on the ground, due to a basic armbar setup which I had never encountered before.
But I can’t lie:
I still secretly giggle when I see the fear in the eyes of visiting Karate-ka to our dojo, as they are thrown to the ground and outwrestled without having any experience in the realm of ground-based fighting.
The reaction is always one of the following:

• Sprawl ‘n brawl… (panic)
• …or ground ‘n pound (anger).
• But usually they just lay ‘n pray (fear).

Recognize yourself?
I hope not.
But if you do, and if you want to know how to improve your understanding of ne-waza, this will be the perfect article for you. And hey, it doesn’t even matter if you consider Karate a sport or martial art.

When I recently asked Ádám Kovács, Hungarian/World/European kumite medalist and World Games Champion, what his blue belt in BJJ meant to his Karate fighting, he told me: “It definity changed my view of combat.”

Reszta, wraz z tłumaczeniem, może niedługo...

O sile; kiedy trafiam

Poprzednia część: "O sile; gromadzenie energii"

Szczegółowa analiza tego jak policzyć bądź oszacować siłę jaką będzie oddziaływać uderzający na uderzanego została już opisana w polecanych tu przeze mnie książkach Ernsta oraz Fechnera i Rucińskiego. Czyli niby już niepotrzebnie, ale spróbuję jeszcze raz od trochę innej strony podsumować całość prościej. Wiadomo (w największym uproszczeniu), że podczas uderzenia będę w sensie fizycznym wykonywał pracę. Wartość tej pracy będzie równa ilości nagromadzonej energii, a właściwie ilości energii jaką zdołam przekazać w trakcie zderzenia z celem. Jest więc oczywiste, że zależy mi na tym, abym tej energii nagromadził dużo, a następnie abym przekazał jej jak najwięcej (o tym później) z puli, którą posiadam.

Z definicji pracy:

W=F*s

mam

F=W/s

czyli 

F=E/s

Oznacza to, że zderzając się z celem (trafiając) powinienem całą energię oddać w cel (nic nie zostawić dla siebie i nic nie rozproszyć) i jeszcze zrobić to na najkrótszej drodze (s). Zakładając, że cała moja dostępna energia to energia kinetyczna, dochodzimy do wniosku, że zderzenie w cel powinno wyhamować ciało uderzającego. Skoro powinno to się odbyć na najkrótszej możliwej drodze, można przyjąć, że powinno się to także odbyć w najkrótszym możliwym czasie. Wniosek jest taki, że aby siła ciosu była duża, powinienem wytracić na skutek uderzenia jak najwięcej energii, w jak najkrótszym czasie. W szczególności pchanie jest zaprzeczeniem silnego ciosu. Ten wniosek sugeruje, że dobrze jest uderzać w duże części ciała (o uderzeniach w głowę kiedy indziej), bo one będą ciało uderzającego hamować gwałtownie, czyli w krótkim czasie i na krótkiej drodze.

Należy jednak w tym miejscu pamiętać, że (jak to ma miejsce np. podczas nauczania kopnięcia do przodu) gwałtowne wycofywanie kończyny zawodnika uderzającego to nie jest czynnik, który wpływa na skrócenie czasu zderzenia w rozumieniu definicji siły. Subiektywne odczucia prowadzą raczej do fałszywych wniosków.

Rysunek ze strony: http://www.sekiryuzan.org

c.d.n

Byli

... goście z GOP-u. To i trzeba było ich na starcie trochę zmęczyć. Nie przewidziałem, że keikowcy też się zmęczą i to nasze ćwiczenie kata wyjdzie jak wyjdzie ...

Ale zdjęcia porobiliśmy:

Na Marku chciałem wziąć rewanż za to ostatnie zdjęcie w zeszłym tygodniu...